Podobnie wyglądające rasy japońskie, różniące się znacznie wielkością i wymaganiami dotyczącymi obsługi.
Mały 7,7–10,4 kg
Niezależny japoński szpic, który często woli pewną kontrolę nad kontaktem i przestrzenią osobistą. Bezpieczne spacery, delikatne i niespieszne obchodzenie się z psem oraz realistyczne oczekiwania w zakresie szkolenia są ważniejsze niż jego lisy wygląd.
Duży 31,8–59 kg
Duży, potężny pies, nawiązujący do rasy Akita typu amerykańskiego AKC. Właściciele potrzebują doświadczenia w radzeniu sobie z silnymi psami i ostrożnym zarządzaniu kontaktem z innymi ludźmi i psami, nawet jeśli pies wydaje się spokojny.
Akita jest znacznie większa i silniejsza niż Shiba Inu. Ma to znaczenie przy prowadzeniu na smyczy, doborze sprzętu i transporcie, a także wpływa na skutki trudnego spotkania. Mniejszy pies również wymaga szkolenia; w przypadku większego trzeba realistycznie zaplanować radzenie sobie z jego siłą.
Psy obu ras mogą być niezależne i nie zawsze chętnie wykonują wielokrotnie to samo polecenie. Ważne są szkolenie z nagrodami, bezpieczne zasady i przemyślane zapoznawanie. Zapytaj o reakcje konkretnego psa na nieznane psy i inne zwierzęta; wspólne pochodzenie nie gwarantuje, że będą się ze sobą dobrze czuły.
Obie rasy mają gęstą sierść, która linieje i wymaga regularnej pielęgnacji. Zapytaj o badania zdrowotne oraz doświadczenia psa w kontaktach z ludźmi i innymi zwierzętami. Jeśli to będzie twój pierwszy pies, zastanów się, czy masz czas i wsparcie potrzebne do szkolenia i opieki opisanych w pełnych profilach.
Amerykański Związek Kynologiczny: https://www.akc.org/dog-breeds/shiba-inu/ Amerykański Związek Kynologiczny: https://www.akc.org/dog-breeds/akita/
Zapisano Twoje ustawienia plików cookie.
