Szpic miniaturowy (pomeranian)

Mały szpic o gęstej sierści, który może chętnie szczekać. Obchodź się z psem delikatnie, regularnie szczotkuj jego futro i szkol go, aby czuł się komfortowo w codziennych sytuacjach.

Rozmiar
Mały
Waga
1,4–3,2 kg
Wysokość
15,2–17,8 cm
Długość życia
12–16 lata

Podane wartości są orientacyjne. Poszczególne psy i wzorce organizacji kynologicznych mogą się różnić.

Szpic miniaturowy (pomeranian): Puszysty pomarańczowy pies stoi na trawie.
Źródła zdjęć i licencje

Życie z tą rasą

Mimo niewielkich rozmiarów szpic miniaturowy może być aktywny i bardzo czujny. Może szczekać na odgłosy za drzwiami; noszenie go na rękach nie nauczy go spokojnie na nie reagować. Zwróć uwagę na pewność siebie i swobodę ruchu, a nie wyjątkowo krótki pysk, miniaturowy rozmiar czy przesadnie obfitą sierść.

Ruch i szkolenie

Zapewniaj krótkie spacery, możliwość poznawania otoczenia i krótkie treningi z nagrodami, dostosowane do wielkości i kondycji psa. Naucz go przychodzenia na zawołanie i spokojnego reagowania na dźwięk drzwi. Pozwól mu obserwować codzienne otoczenie z bezpiecznej odległości i odejść, jeśli tego potrzebuje; przytłaczające spotkanie może nasilić reaktywność psa, który już jest czujny.

pielęgnacja futra

Pełna, dwuwarstwowa sierść wymaga dokładnego szczotkowania i czesania, szczególnie w miejscach, gdzie przez tarcie powstają kołtuny. Puszysta warstwa wierzchnia może skrywać zbite kołtuny pod spodem. Wybierz groomera znającego sierść szpiców i omów z nim pielęgnację, zamiast od razu prosić o bardzo krótkie strzyżenie. Gdy pies jest spokojny, delikatnie przyzwyczajaj go do dotyku, obcinania pazurów i szczotkowania zębów.

Co warto wziąć pod uwagę w domu

Ponieważ rama jest mała, nadzór nad małymi dziećmi i dużymi, wesołymi psami musi być przemyślany. Zapewnij Pomorzaninowi bezpieczne miejsce do odpoczynku i zapobiegnij upadkom z mebli. Kompaktowy dom może się sprawdzić, ale sąsiedzi, codzienna rutyna i reakcja psa na pozostawienie go samego liczą się bardziej niż powierzchnia podłogi.

Zdrowie i pytania, które warto zadać

Zapytaj o ocenę rzepki, serca i oczu oraz omów z weterynarzem zmiany w sierści, oddychanie i opiekę stomatologiczną. U tej rasy występują problemy z tchawicą, dlatego należy zasięgnąć porady dotyczącej odpowiedniego sprzętu do chodzenia. Grube futro nie powinno maskować zmian w kondycji ciała; regularnie sprawdzaj wagę i ruch.

Źródła i podejście

Breedlas łączy informacje rejestrowe z interpretacją redakcyjną. Poziomy cech opisują ogólne tendencje, a nie gwarancje dotyczące konkretnego psa.

Przeczytaj nasze podejście redakcyjne

Eksploruj dalej

Wszystkie rasy

Mały 5,4–8,2 kg

Towarzyski pies do towarzystwa o kręconej sierści. Zwykle traci stosunkowo niewiele sierści, ale wymaga częstej pielęgnacji sierści. Zaplanuj regularną pielęgnację i spokojnie naucz psa codziennych czynności.

Mały 5,4–11,3 kg

Mały, żywy piesek o krótkiej sierści i płaskiej twarzy. Ochrona oczu, sprawdzanie komfortu oddychania i dostosowywanie aktywności w ciepłe dni to ważne zadania codziennej pielęgnacji.

Mały 5,9–8,2 kg

Łagodny pies do towarzystwa z grupy spanieli, który lubi towarzystwo i aktywność na świeżym powietrzu. Zanim dokonasz wyboru na podstawie temperamentu lub koloru futra, sprawdź jego ważne dziedziczne problemy zdrowotne.

Mały

Bardzo mały, czujny pies, który chętnie szczeka. Potrzebuje delikatnego traktowania, budowania pewności siebie i zwykłego szkolenia, jak każdy pies.